வைகுண்ட ஏகாதசி – சொர்க்கவாசல் திறக்கும் புனித நாள் 🌸

தமிழ் மாதமான மார்கழி மாதத்தில் வரும் வளர்பிறை ஏகாதசி நாள் தான் “வைகுண்ட ஏகாதசி”. இந்த நாள் பகவான் விஷ்ணுவை முழு மனதுடன் நினைக்கும் நாள்; பாவ நிவிர்த்தியும் ஆன்மிக வளர்ச்சியும் பெற விரதம் இருந்து ஜெபிக்கும் நாள் என்றும் கருதப்படுகிறது.

பலர் இதை “ஒரு நாள் விரதம்” என்று மட்டும் எண்ணுவர். ஆனால் இது ஒரு புதிய தொடக்கத்திற்கான வாய்ப்பாகவும் இருக்கிறது. நாம் தினமும் சுமக்கும் கோபம், அவசரம், கவலை, பழைய மனக்கசப்பு ஆகியவை மனதை சோர்வாக்கும். வைகுண்ட ஏகாதசி அந்த சுமையை குறைத்து உள்ளத்திற்கு ஒரு இலகுவைத் தரும் நாள்.

ஏகாதசி என்பது திதிகளில் பதினோராம் நாள். ஆண்டு முழுவதும் பல ஏகாதசிகள் இருந்தாலும், மார்கழி மாத சுக்லபக்ஷ ஏகாதசி “வைகுண்ட ஏகாதசி / முக்கோட்டி ஏகாதசி / மோட்ச ஏகாதசி” என்று சிறப்பாகக் கருதப்படுகிறது.

“முக்கோட்டி” என்ற பெயரை கேட்டால் பலர் “அது என்ன?” என்று கேட்பார்கள். இதன் மூலம் வலியுறுத்துவது: இந்த நாளில் பக்தி, தானம், நாமஜபம், தரிசனம் போன்ற நல்ல வழக்கங்களுக்கு அதிக நன்மை கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கை. அந்த நம்பிக்கை ஒரு நாள் முழுவதும் நல்ல ஒழுக்கத்தில் நிலைத்திருக்கத் துணைபுரியும் என்பதே அதன் நடைமுறைப் பயன்.

வைகுண்ட ஏகாதசி “மோட்ச ஏகாதசி” என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. “மோட்சம்” என்பது உயர்ந்த ஆன்மிக சொல் போல் தோன்றினாலும், அதை எளிமையாகப் புரிந்து கொள்ளலாம்: மனத்தில் உள்ள தேவையற்ற கசப்பு, பேராசை, வெறுப்பு, குற்ற உணர்வு ஆகியவை குறையும் போது கிடைக்கும் விடுதலையும் அமைதியும் தான் நமக்கான உடனடி “மோட்சம்”.

அதனால்தான் “வாசல்” என்ற அடையாளம் மிகுந்த பலம் கொண்டது. ஒரு கதவு திறக்கும் போது நாம் அதன் வழியே நடக்கிறோம்; அதுபோல ஒரு நல்ல முடிவு எடுத்தால் உள்ளத்திலும் ஒரு வழி திறக்கிறது. இதுவே திருநாளின் ஆழமான பயன்.

தமிழ்நாட்டின் பல பெருமாள் கோயில்களில் இந்நாளில் ஒரு விசேஷ வாசல் திறக்கப்படும். அதனை பரமபத வாசல் / சொர்க்க வாசல் / வைகுண்ட வாசல் என்று அழைப்பார்கள். அந்த வாசல் வழியாக பக்தியுடன் செல்லும் அனுபவமே இந்த நாளின் நினைவுச்சின்னம் போன்ற தருணம்.

அந்த வாசல் வழியாகச் செல்லும் போது ஒரு சிறு உள்ளப்பயிற்சி செய்யலாம்: “நான் எதை விட்டுவிட்டு உள்ளே செல்கிறேன்?”—கோபமா, பழைய மனக்கசப்பா, அவசர தீர்ப்புகளா? முழுமையாக ஒரு நாளிலே முடிவது சிரமமானாலும், முயற்சி இருந்தால் அந்த “வாசல்” உள்ளத்திலும் திறக்கத் தொடங்கும்.

மார்கழி மாதம் சாஸ்திரங்களில் மிகப் புனிதமான மாதமாக மதிக்கப்படுகிறது. இந்த மாதத்தில் திருப்பாவை, நாமசங்கீர்த்தனம், பஜனை, தியானம் போன்ற வழிபாடுகள் அதிகமாக நடைபெறும்.

மேலும், மார்கழி காலையில் எழுந்தால் இயல்பாகவே கைப்பேசி பயன்பாடு குறையும், உள்ளம் அமைதியாகும், உடலும் تازாதுணர்வு பெறும். அதோடு ஏகாதசி இணையும் போது நாள் முழுவதும் கவனமான மனநிலை உருவாகும்.

விரத முறை வீட்டு மரபும் உடல் நலமும் பொறுத்து மாறலாம். பொதுவாக பலர் ஏகாதசி திதி தொடங்கும் நேரத்திலிருந்து முழு அல்லது பகுதி உபவாசம் மேற்கொள்வார்கள்.

இதில் முக்கியமான ஒன்று: விரதம் என்பது கஷ்டத்தை காட்டுவதற்காக அல்ல. மனம் இறைநினைவில் நிலைத்திருப்பதே முதன்மை. தேவையற்ற பேச்சு, சண்டை, கிசுகிசு ஆகியவற்றை குறைத்தாலே அது பெரிய விரதமாகும்.

ஏகாதசி விரதம் கொண்டவர்கள் அடுத்த நாள் துவாதசி அன்று “பாரணை” செய்வது (விரதம் நிறைவு செய்தல்) வழக்கம். இது அனைவருக்கும் ஒரே மாதிரி இருக்க வேண்டியதில்லை— மரபும் உடல்நிலையும் பார்த்து செய்யலாம்.

ஒரு பழம், சிறிது பால் அல்லது எளிய உணவுடன் நாளைத் தொடங்கினால் உடலுக்கும் உள்ளத்துக்கும் மெதுவான மாற்றம் அமையும்.

இந்த நாளில் பெருமாள் கோயில்களில் பக்தர்கள் பெருந்திரளாக கூடுவார்கள். சிலர் முழு இரவும் கோயிலில் இருந்து பாசுரங்கள், கீர்த்தனைகள் கேட்டு விழிப்பிருப்பார்கள். “ஓம் நமோ நாராயணாய” போன்ற ஜெபங்களும் இடைவிடாமல் நடைபெறும்.

கூட்டம் அதிகமாக இருக்கும் போது மன அழுத்தம் வரக்கூடும். அப்பொழுது நினைவில் கொள்ள வேண்டியது: “இது போட்டி அல்ல; தரிசன அனுபவம்.” மெதுவாகச் சென்று, பிறருக்கு இடம் கொடுத்து, மனத்தை அமைதியாக வைத்துக்கொண்டால் அதுவும் ஒரு வழிபாட்டு பயிற்சியே.

ஸ்ரீரங்கம் ரங்கநாதர் கோயிலில் மார்கழி காலத்தில் நடைபெறும் பகல்பத்து மற்றும் இராப்பத்து உற்சவங்கள் வைணவ மரபில் மிக முக்கியமானவை. வைகுண்ட ஏகாதசி அந்த ஓட்டத்தில் மிகச் சிறந்த நாளாகக் கருதப்படுகிறது.

பெரிய சடங்குகள் செய்ய இயலாவிட்டாலும், வீட்டிலேயே எளிமையாகவும் தூய்மையாகவும் கடைப்பிடிக்கலாம். எளிய வழக்கங்களே நீண்ட நாள் நிலைக்கும். இந்த நாள் “குறைவு” போலத் தோன்றாமல், “அர்த்தம் நிறைந்த நாள்” ஆக உணர வேண்டும்.

வைகுண்ட ஏகாதசியில் தரிசனத்துடன் சேர்த்து சேவையும் மிக முக்கியம். வைணவ மரபில் பக்தி என்பது செயலில் வெளிப்பட வேண்டும் என்ற கருத்து வலுவாக உள்ளது.

வெளிப்புறம்: கோயில் கூட்டம், சொர்க்கவாசல், உபவாசம், பஜனை. ஆனால் உள்ளார்ந்த கேள்வி: “இந்த வாசல் எவ்வாறு நமக்குள் திறக்கிறது?”

இது ஒரு நாள் மட்டும் புனிதமாக இருக்க வேண்டாம். இன்றிலிருந்து ஒரு பழக்கத்தைத் தேர்ந்தெடுக்குங்கள்: தினமும் 2 நிமிடம் நன்றி எழுதுதல், வாரம் ஒருமுறை உதவி அல்லது தானம், அல்லது கோபத்துடன் பதில் அளிப்பதற்கு முன் 10 வினாடி நிதானம்—இவை தான் இன்றைய வாழ்க்கையில் தூய்மையின் நடைமுறை வடிவங்கள்.

குழந்தைகளுக்கு “மோட்சம், பரமபதம்” போன்ற கனமான சொற்கள் உடனடியாக புரியாமல் இருக்கலாம். அதற்கு பதிலாக “நல்ல பழக்கங்களுக்கான கதவு” என்று கூறினால் எளிதாகப் புரியும்.

மேலும் ஒரு நல்ல வழக்கம்: “இன்று நான் உதவியது” என்ற பட்டியல். குழந்தை இன்று ஒருவருக்கு செய்த உதவியைச் சொல்லட்டும். அதைத் திருநாளின் உள்ளார்ந்த செய்தியுடன் இணைத்தால் அது நினைவில் நிலைக்கும்.

வைகுண்ட ஏகாதசி என்பது ஒரு நாளில் முடிந்துவிடும் சடங்கு மட்டும் அல்ல; வாழ்க்கையை ஒளிமயமாக்கும் ஒரு அர்த்தமுள்ள நினைவூட்டல். “வாசல்” திறக்கும் போது வெளியில் ஒரு நிகழ்வு என்று மட்டும் நினைக்காமல், உள்ளத்தில் மாற்றம் தொடங்கும் நாளாக எண்ணுங்கள்.

இன்றே ஒரு சிறிய நல்ல மாற்றத்தைத் தொடங்குங்கள். அப்பொழுது இந்த நாள் உங்கள் வாழ்வில் “வாசல் திறந்த நாள்—நான் உள்ளார்ந்த வைகுண்டப் பாதையில் நடக்கத் தொடங்கிய நாள்” என்று நினைவில் நிலைக்கும். 🪔💛