வைகாசி விசாகம் – வாளும், ஞானமும், தைரியமும் விழிக்கும் நாள் 🔱

“வைகாசி” – தமிழ் ஆண்டின் இரண்டாவது மாதம். “விசாகம்” – 27 நட்சத்திரங்களில் ஒன்றான விசாக நட்சத்திரம். இந்த இரண்டும் ஏகமாவது இந்த நாளை முருகன் பிறந்த புனித தினமாகப் புராண மரபு குறிப்பிடுகிறது.

அசுர சக்திகள் தர்மத்தை சீர்குலைத்த காலத்தில், தேவர்கள் வேண்டிக்கொண்டபோது அவர்களை காப்பாற்ற தேவையான தெய்வீக சக்தியாகவே முருகன் அவதரித்தார் என்று கூறப்படுகிறது. அதனால் முருகன் “அசுரரை வென்ற தைரிய தெய்வம்” மட்டுமல்ல; “அறிவின்மை, பயம், குற்ற உணர்வு, தாழ்வு மனப்பான்மை” போன்ற உள்ளார்ந்த அசுரங்களை வெல்ல உதவும் ஞான சக்தியையும் குறிக்கிறார்.

எளிதாகச் சொல்வதாயின்: வைகாசி விசாகம் என்பது “வெளிப்புற வெற்றி”யை விட “உள்ளத்தின் தெளிவு மற்றும் தைரியம்” ஆகியவற்றிற்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கும் நாள். அந்த உள்ளத் தெளிவே வாழ்க்கையில் பெரிய மாற்றங்களை உருவாக்கும் சக்தியாகும்.

முருகனை நினைத்தாலே வேல், மயில், வள்ளி–தெய்வானை, ஆறு முகம்… என்பவை நினைவுக்கு வரும். ஆனால் வாழ்க்கைக்கான அடிப்படைப் பொருள் இதுதான்:

“முருகன் இளைஞர் கடவுள்” என்று கூறப்படுவது ஒரு இனிய குறியீடு. இளைஞர்களுக்கான ஆற்றல், ஒருமைப்பாடு, ஒழுக்கம், வாழ்க்கை நோக்கம் போன்ற பல நற்பண்புகள் முருகன் வழிபாட்டில் பிரதிபலிக்கின்றன என்று மக்கள் உணர்கிறார்கள்.

முருகனின் சின்னங்கள் வெறும் பட அலங்காரம் மட்டுமல்ல; ஒவ்வொன்றும் ஒரு வாழ்க்கைப் பாடமாகக் கருதப்படுகின்றன.

• வேல்: அறிவின் கூர்மை. சந்தேகம், அறியாமை, பயம் ஆகியவற்றை கிழித்து நீக்கும் சக்தி. வேல் கூர்மையுடன் இருக்கும்; அதைப் போல “என் முடிவுகளும் தெளிவும் உறுதியும் உள்ளதாக இருக்க வேண்டும்” என்பதையும் குறிக்கிறது.
• மயில்: அஹங்காரம், கோபம், ஆசை, அவசரம்—இவைகள் எல்லாம் மேலெழும்பி ஆடும்போது, மயில் அதை “கால் கீழ்” வைத்துத் தாங்கும் சின்னமாகக் காட்டப்படுகிறது. அதாவது குழப்பமான உணர்வுகளை அடக்கி வைத்திருக்கும் சமநிலையை குறிக்கிறது.
• ஆறுமுகம்: வாழ்க்கையை பல கோணங்களில் பார்த்து புரிந்து கொள்வதற்கான ஞானம். ஒரு கோணத்தை மட்டும் பிடித்து கவலைப்படாமல், நிலைமையை முழுமையாகப் பார்ப்பதைக் குறிக்கிறது.
• வள்ளி – தெய்வானை: அன்பும் கடமையும் சேர்ந்த உறவு. உணர்வு மட்டும் அல்ல; பொறுப்புடனும் மரியாதையுடனும் நிறைந்த குடும்ப வாழ்க்கை என்ற கருத்தும் இதில் பிரதிபலிக்கிறது.

இந்த அர்த்தங்களை மனதில் கொண்டு வைகாசி விசாகத்தை கொண்டாடினால், அது நாள் முடிந்ததும் முடிவடையும் நிகழ்ச்சியாக இல்லாமல், மனநிலையில் உயர்வை ஏற்படுத்தும் மாற்ற நாளாக மாறிவிடும்.

இந்த நாளில் முருகன் கோயில்கள் அனைத்தும் சிறப்பாகக் களைகட்டும். பக்தர்கள் திரள், மங்கள இசை, தெய்வப்பாடல்கள்—இவற்றால் கோயில்முழுவதும் பக்திப் பரவசம் நிரம்பிய சூழல் நிலவுகிறது.

• அபிஷேகங்கள்: பால், தயிர், பன்னீர், தேன், பஞ்சாமிர்தம், சந்தனம் போன்றவற்றால் அபிஷேகம் செய்து “எங்கள் மனமும் உடலும் சுத்தமாகட்டும்” என்று வேண்டுகின்றனர்.
• அலங்காரம்: மலர் மாலைகள், மங்கள ஆடை, ஒளிவிளக்கும் ஆபரணங்கள்; சில இடங்களில் வேல், மயில், ஞானப்பழம் வைத்து சிறப்பு அலங்காரம் செய்கின்றனர்.
• விசாக தீபம் & திருவிழா: சிறப்பு தீபாராதனை, தீபத் திருவிழா, சில கோயில்களில் திருக்கல்யாணம், மாலை ஊர்வலம் போன்ற உத்தசவங்கள்.
• காவடி, பால் குடம்: நோன்பு, விரதம் இருந்து காவடி, பால் குடம் ஏந்தி “வேல முருகா, அரோகரா” என்ற முழக்கத்தோடு பக்தியுடன் செல்கின்றனர்.

கோயிலில் தரிசனம் செய்யும் போது “எனக்கு இது வேண்டும்” என்ற ஆசை மட்டும் அல்லாமல், “எனக்குள் இருக்கும் பயம், சந்தேகம், தாழ்வு மனப்பான்மை குறையட்டும்” என்று வேண்டினால், அந்த வழிபாடு இன்னும் ஆழமான அர்த்தத்துடன் இருக்கும்.

பலர் இந்த நாளில் விரதம் கடைப்பிடிப்பர். சிலர் பால், பழம் மட்டுமே உட்கொள்வர்; சிலர் ஒரே வேளைச் சாப்பாடு மட்டும்; சிலர் முழு நாளும் சைவ உணவு மட்டும் என்று தங்களுக்குக் கிடைக்கும் வசதிக்கேற்ற வகையில் கடைப்பிடிக்கின்றனர். இதன் சாரம் உடலை தண்டிப்பது அல்ல—உள்ளத்தையும் உணர்வுகளையும் ஒழுங்கு படுத்துவது.

காவடி, பால் குடம் போன்ற வழக்கங்கள் பலருக்குப் “நேர்த்திக்கடன்” போல. “நான் கேட்டது நிறைவேறினால், இவ்வாறு பக்திச் செயலாற்றுவேன்” என்று உள்ளத்தில் எடுத்த உறுதியை நிறைவேற்றும் நன்றிப் செயற்பாடாகவும் பார்க்கப்படுகின்றன.

வைகாசி விசாகம் சொல்லும் ஆன்மீக கருத்து மிகவும் தெளிவானது: “உள்ளுக்குள்ள இருள் குறைய, உள்ளத்திலுள்ள வேல் எழுந்து வர வேண்டும்.”

• பயம் நீங்க வேண்டும்: வேலை, குடும்பம், உடல்நலம், பொருள் வசதி—இவற்றைப் பற்றிய பயம் நம்மை அடக்கியே வைத்திருக்கும். “எனக்குத் தைரியம் தாரும்” என்று வேண்டிப் பெறும் நாள் இது.
• சந்தேகம் அகல வேண்டும்: “நான் சரியான பாதையில் போகிறேனா?” என்ற மனக்குழப்பம் அதிகமானால் முன்னேற்றம் மந்தமாகிவிடும். வேல் என்பது சந்தேகத்திற்கு எதிரான தெளிவினைக் குறிக்கும்.
• குற்ற உணர்வு கரைய வேண்டும்: பழைய தவறுகள், தோல்விகள், வருத்தங்கள்—இவற்றை மனதில் சுமந்து கொண்டு வாழ்வது சிரமம். “இனிமேல் நல்ல வழியில் நடக்க உதவி செய்” என்று பிரார்த்திக்கும் நாள் இதுவாக இருக்கலாம்.
• தமிழுக்கும் முருகனுக்கும் உள்ள பாசம்: திருப்புகழ் போன்ற பாடல்களில் முருகன் தமிழை காக்கும் தெய்வமாகப் போற்றப்படுவது நமக்கு நினைவு வருகிறது.

இதனை “பயபக்தி”யாக மட்டும் பார்க்காமல், “என் மனநிலை உயர வேண்டும், நல்ல பாதையில் நகர வேண்டும்” என்ற முன்னேற்றச் சிந்தனையாக எடுத்துக் கொண்டால், வைகாசி விசாகம் இன்னும் நடைமுறைக்கு ஏற்ற திருநாளாக மாறும்.

எல்லாராலும் கோயிலுக்கு நேரில் சென்று திருவிழாவைக் காண முடியாது. ஆனால் வீட்டிலேயே செய்யப்படும் சிறு வழக்கங்கள் கூட இந்த நாளை அர்த்தமுள்ளதாக்க முடியும்.

• சிறிய பூஜை மற்றும் தீபம்: முருகன் படம் அல்லது சிறு சிலை வைத்து தீபம் ஏற்றி ஒரு மலர் சமர்ப்பிக்கலாம். “வேல முருகா”, “ஓம் சரவணபவா” போன்ற நாமங்களைச் சொன்னால் மனம் அமைதியாகும்.
• திருப்புகழ் / கந்தர் சஷ்டி கவசம்: சொல்ல இயலாதவர்களாவது கைத்தொலைபேசி அல்லது தொலைக்காட்சி மூலம் ஓட வைத்து கேட்டாலும் மனம் ஓரளவு சாந்தமடையும்.
• குழந்தைகளுக்கு முருகக் கதைகள்: வேல் பெற்றது, சூரபத்மனை வென்றது, வள்ளி–தெய்வானை திருமணம் ஆகிய கதைகளை சிறு நெறிப்பாடுகளுடன் குழந்தைகளுக்கு எளிமையாகச் சொல்லலாம்.
• ஒரு நல்ல உறுதி: தேவையில்லாத தொலைபேசி உலாவல், கோபம் வந்தவுடன் உடனே கடுமையாகப் பேசுவது, உணவு வீணாக்குவது— இவற்றில் ஒன்றையாவது “இது என் வைகாசி விசாக உறுதி” என்று முடிவு செய்து மாற்றம் முயற்சி செய்யலாம்.
• ஒரு சமர்ப்பணம்: பழம், பால், பஞ்சாமிர்தம் போன்றவற்றால் நைவேத்தியம் செய்வதற்கான வசதி இருந்தால் செய்யலாம். இல்லையெனில் “நன்றியுடன் சொல்லப்படும் ஒரு உண்மையான பிரார்த்தனை” கூட ஒரு அழகான அர்ப்பணிப்பாகும்.

இன்றைய வாழ்க்கையில் மனஅழுத்தம், பதட்டம், ஒப்பீடு செய்யும் பழக்கம், சாதனை செய்ய வேண்டிய அழுத்தம் ஆகியவை அதிகமாக தெரிகின்றன. முருகன் வழிபாடு தரும் நடைமுறைப் பாடம் இதுபோல் இருக்கிறது:

• கையில் வேல் = முயற்சியில் தைரியம்: “என்னால் முடியுமா?” என்ற சந்தேகத்தை விட்டு “நான் முயற்சி செய்கிறேன்; முயற்சியை விடாமல் தொடர்கிறேன்” என்ற உறுதியை உருவாக்கும் மனவலிமை.
• மயில் வாகனம் = இன்றைய “அசுரங்கள்” அடக்கம்: அளவுக்கு மீறிய கைத்தொலைபேசி பழக்கம், உடல்நலத்திற்கு கேடு தரும் உணவுகளின் மீது ஈர்ப்பு, சோம்பல், காயப்படுத்தும் பேச்சு— இவை எல்லாம் இன்றைய காலத்தின் உள்ளார்ந்த அசுரங்கள்.
• ஆறுமுகம் = சமநிலை சிந்தனை: வேலை, குடும்பம், ஆரோக்கியம்—இதில் ஒன்றை மட்டும் பிடித்து மிகைப்படுத்தாமல், அனைத்தையும் சமநிலையுடன் பார்க்கும் திறன்.
• வேல் = ஒருமைப்பாடு: ஒரே நேரத்தில் எல்லா பிரச்சனைகளையும் தீர்க்க முயற்சிப்பதற்குப் பதிலாக, ஒரு விஷயத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து அதில் முழு கவனத்தோடு செயல்படுவது.

இந்த நாள் நமக்கு ஒரு இனிய நினைவூட்டல்: “வாழ்க்கை வெளிப்புற சண்டையாக மட்டும் இல்லை; உள்ளத்தில் தெளிவு வந்தால் அதுவே பாதி வெற்றி.”

மிகப் பெரிய, பெரும் செலவு உள்ள செயல்கள் அவசியமில்லை. சிறிய நற்செயல்களே இந்த நாளை உண்மையில் அழகாக்குகின்றன:

• வீட்டு வாசலில் ஒரு சிறிய மயில் கோலம் இட்டு மகிழ்ச்சியை பகிரலாம்.
• குறைந்தது ஒரு நாள் “நான் கடுமையான வார்த்தை பேசமாட்டேன்” என்று உள்ளத்தில் உறுதி எடுக்கலாம்.
• வசதிக்கேற்ப: காகங்களுக்கு உணவு வைப்பது, பசி பட்டவருக்கு உணவு அளிப்பது, ஒரு மாணவனுக்கு புத்தகம் கொடுப்பது போன்ற சிறு தானங்கள் செய்யலாம்.
• இன்று ஒருவரிடம் “நீ நல்லபடி செய்து கொண்டு இருக்கிறாய்” என்று உண்மையான பாராட்டுச் சொல். சுரப்புச் சொல் அல்ல; மனத்திலிருந்து வரும் நேர்மையான பாராட்டு.
• “என் வாழ்க்கையில் என்ன ஒன்றை மாற்ற வேண்டும்?” என்று சில நிமிடங்கள் அமைதியாக எழுதிப் பாருங்கள். இது சுய முன்னேற்றத்திற்கான உள்ளார்ந்த தானம் போன்றது.

“இந்த நல்ல செயல் அனைத்தையும் முருகன் அருளுக்காக சமர்ப்பிக்கிறேன்” என்று மனதில் நினைத்தாலே, அது வைகாசி விசாகத்துக்கான அருமையான படைப்பு ஆகும்.

வைகாசி விசாகம் என்பது ஒரு கோயில் திருவிழாவை மட்டும் கண்டு மகிழும் நாள் அல்ல; நம் உள்ளத்தில் ஒளி ஊறும் புனித நாளுமாகும். முருகன் சொல்வது போன்ற செய்தி மிகவும் எளிமையாக இருக்கிறது:

“பயத்தை விடு; வேலைப் பிடி. தைரியத்துடன், நேர்மையுடன் நடந்தால், உன் வாழ்க்கையே ஒளியால் நிறைந்ததாகும்.”

இந்த நாளை ஒரு “திருவிழா”வாக மட்டும் அல்லாமல், “என் எண்ணங்களிலும் பழக்கங்களிலும் நல்ல மாற்றம் தொடங்கிய நாள்” என்று எடுத்துக் கொண்டால்—அதுவே வைகாசி விசாகத்தின் உண்மையான வெற்றியாகும்.