காணும் & மாட்டுப் பொங்கல் – உறவுகளின் ஆழமான அன்புக்கலவை, விலங்குகளின் நன்றியின் புனிதப் பரிமாற்றம், தமிழர் மனதை ஆழமாக நனைக்கும் தெய்வீக நாட்கள்.

“காணும்” என்ற இந்த ஒரே தமிழ் சொல் — வாழ்க்கையின் அர்த்தத்தை எத்தனை திசைகளில் விரித்து காட்டுகிறது தெரியுமா? “காணுதல்” என்பது கண்கள் பார்க்கும் செயல் மட்டுமல்ல; மனம் உணர்ந்து பார்க்கும் ஆன்மீகப் பயணம். மனிதன் மனிதனை நினைத்து காணும் செயல்; உறவுகள் ஒன்றையொன்று கண்டு கொண்டாடும் தருணம்; நம் வாழ்வில் முக்கியமானவர்கள் இன்னும் நம் இதயத்தில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறார்களா என்பதை மீண்டும் உணர்த்தும் நாளே இந்த காணும் பொங்கல்.

“இந்த நாள் ஏன் பொங்கலின் நான்காவது நாளில் வந்தது?” என்று கேட்போர் பலர். உண்மையில் இந்த நாளே பொங்கலின் உண்மையான உள்ளத்தை மிகத் தெளிவாக வெளிப்படுத்தும் தருணம். முதல் நாள் — போகி — பழையவற்றை விடைபெறச் செய்கிறது. இரண்டாவது நாள் — தாய் பொங்கல் — நன்றியுணர்வை பொங்கச் செய்கிறது. மூன்றாவது நாள் — மாட்டுப் பொங்கல் — உழைப்பின் தெய்வத்துக்கு மரியாதை செலுத்துகிறது. நான்காவது நாள் — காணும் பொங்கல் — மனித உறவுகளுக்கு அன்பை அர்ப்பணிக்கும் புனித நிமிடம்.

இந்த நாளில் “காணுதல்” என்பது வெறும் பார்வை அல்ல; “நான் உன்னை மறக்கவில்லை” என்று மௌனமாகச் சொல்லும் மெழுகுவர்த்தி. பாசம் பேசாது… ஆனால் போகாது. காணும் பொங்கல் வந்தால், வருடம் முழுவதும் பேசப்படாத ஒரு உறவுக்குக்கூட இந்த ஒரு நாள், பழைய நினைவுகளைத் திறந்து வைக்கும் ஆற்றல் கொடுக்கும்.

காணும் பொங்கல் எப்போது தொடங்கியது என்று நூல்களை ஆராய்ந்தால், அது சங்க இலக்கியம் வரை செல்லும். நம் முன்னோர்கள் பொங்கலை ஒரு பருவ மாற்றத்தின் சின்னமாகக் கொண்டாடினர். ஆனால் காணும் பொங்கல் — மனித உறவுகளின் நிலையான மதிப்பை நினைவூட்டும் நாள்.

“அண்ணன், தங்கை, மாமன், மகன்” போன்ற உறவுகளைப் போற்றும் வழக்குகள் அகநானூறு, புறநானூறு போன்ற நூல்களிலும் நுணுக்கமாகக் காணப்படுகின்றன. சில வரலாற்று நிபுணர்கள் கூறுவதாவது: பெண்கள் தங்கள் சகோதரர்களின் ஆயுளுக்காக “கண் காணும் விரதம்” வைத்திருந்தார்கள்; அங்கிருந்து தான் “காணும் பொங்கல்” என்ற மரபு வந்திருக்கலாம்.

இந்த நாள் தமிழகத்தின் வடக்கில் இருந்து கன்னியாகுமரி வரை பரவியபோதும், ஒவ்வொரு மாவட்டமும் இதைத் தனித்தனியாகப் பாரம்பரியமாக வடிவமைத்தது. சில இடங்களில் இது சகோதர பாசத் தினமாக; சில இடங்களில் மாட்டுப் பொங்கலுடன் கலந்த நிகழ்ச்சியாக; சில இடங்களில் குடும்பச் சந்திப்பு தினமாக மாறியது.

ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே இந்த நாள் “உறவுகள் உயிரோடு இருக்க வேண்டும்” என்ற நம் சமூகத்தின் அடித்தளத்தைக் கட்டிய நாளாக விளங்குகிறது.

காணும் பொங்கலின் உயிர் — பெண்கள். அவர்கள் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும் ஆழமான அர்த்தம் கொண்டது. பொங்கல் சோறு, வடை, மிட்டாய், பழம், அரிசி, பனங்கிழங்கு, புதிய மஞ்சள், குங்குமம், பூமாலை — இவை அனைத்தும் சேர்ந்து ஒரு “கணியப்பு தட்டு” உருவாகும். அந்த தட்டு — ஒரு தட்டான பாராட்டு அல்ல; குடும்பத்தின் நலத்திற்கான ஒரு அன்புச் சின்னம்.

பெண்கள் வானத்தை நோக்கி “என் சகோதரன் நலம் பெறட்டும். ஆயுள் பெருகட்டும்” என்று வேண்டுகின்றனர். தங்கையின் மனதின் அன்பை அண்ணன் உணராதிருந்தாலும், இந்த நாள் அந்த அன்பு கண்களுக்கு தெரியாத பாதையில் அவரைச் சுற்றி தன்னலம் இல்லாமல் பிரார்த்திக்கிறது.

ஊரில் இருந்த சகோதரன் வேலைக்காக நகரங்களுக்கு போக, நகரத்தில் இருந்த தங்கை திருமணம் செய்து தூர நாடுகளுக்கு போக — இந்த நாள் அவர்கள் இடையேயான தூரத்தை குறைக்கும் ஒரு மௌன சந்திப்பு.

உறவுகள் உடல் அருகில் அல்ல, மன அருகில் வாழும் என்பதை பெண்களின் காணும் பொங்கல் அழகாக எடுத்துரைக்கிறது.

சகோதர–சகோதரி பாசம் என்பது ஒரு உறவு மட்டுமல்ல — ஒரு வாழ்வு முழுதின் ஆதாரம். குழந்தைப் பருவத்தில் ஒரே மழையில் நனைந்தவர்கள்; ஒரே கோலத்தில் விளையாடியவர்கள்; ஒரே தாயின் கைகளில் உணவு உண்டவர்கள் — அவர்கள் உருவாக்கும் பிணைப்பு காலமும், தூரமும், வாழ்க்கையின் மாற்றங்களும் பிரிக்க முடியாத வலிமை கொண்டது.

காணும் பொங்கல் அந்த பிணைப்பை நினைவூட்டும் ஒரு புனித மேடை. ஒருவர் தூரத்தில் இருந்தாலும், “நீ நலம் பார்க்கணும்” என தங்கை நினைக்கும் அந்த நொடி — அதன் சக்தி எந்த பிரார்த்தனையிலும் கிடைக்க முடியாது.

தொலைபேசி, வீடியோ அழைப்பு, வாட்ஸ்அப் மெசேஜ் — வழியேது முக்கியம் இல்லை. அந்த அன்பு “உனக்கு நான் இருக்கேன்” என்ற பாசத்தைக் கூறினால் போதும்.

தமிழனின் வாழ்க்கையின் முதுகெலும்பு — பசு, எருது, காளை, ஆடு போன்ற மிருகங்கள். வயலில் உழவும் போதும், அவர்களின் மூச்சின் வாசத்தில் மண் வாசனையும், மனித வாழ்வின் கனவுகளும் கலக்கும். எருது இழுக்கும் வண்டியில் பயணம் செய்கையில், குழந்தைகளின் சிரிப்பும், பெரியவர்களின் நிம்மதியும் பொங்கும்.

இந்த காரணங்களால் தான் தமிழன் வெளியில் இருக்கும் மிருகத்தை “உழவு கருவி” என்று பார்க்கவில்லை; “ஒரு உயிர், ஒரு குடும்பம்” என்று பார்த்தான். மாட்டுப் பொங்கல் — அந்த அன்பின் உச்சம்.

மாட்டுகளின் கொம்புகளில் மஞ்சள், சந்தனம், குங்குமம் தடவுவது; கழுத்தில் மாலை அணிவிப்பது; வால் மீது நிறமூட்டுவது; வாழை, பொங்கல், அன்னம், வெல்லம் கொடுப்பது — இவை அனைத்தும் நன்றியை வெளிப்படுத்தும் செயல்.

“நீ இல்லாமல் வயல் உயிர் பெறாது. நீ இல்லாமல் வாழ்க்கை நகராது. உன் உழைப்பு எங்கள் அன்னம்.” — இதுதான் மாட்டுப் பொங்கலின் உண்மையான உள்கருத்து.

மாட்டுப் பொங்கலின் போது நடைபெறும் ஜல்லிக்கட்டு உலகம் பார்த்தால் ஒரு விளையாட்டாகத் தோன்றலாம்; ஆனால் தமிழர் பார்வையில் இது ஒரு புனிதமான தொடர்பு. வீரமும், மரியாதையும் கலந்த ஒரு பழமையான மரபு.

காளையைக் கட்டுப்படுத்துவது முக்கியமல்ல; அதை மரியாதை செய்வதே மரபின் மையம். காளைகள் காயம் அடையாமல், மனிதர்கள் பாதிக்கப்படாமல் கருணையுடன் நடந்தால் மட்டும் ஜல்லிக்கட்டு அதன் உண்மையான அழகை பெற்றதாகும்.

சிலருக்கு ஜல்லிக்கட்டு “ஆபத்து” போல் தெரிந்தாலும், ஊர்காரர்களுக்கு அது “உறவு.” அந்த காளையின் பெயரையே குழந்தைப் பெயரைப் போல அழைப்பார்கள். அது அவர்களின் குடும்ப உறுப்பினரே.

மாட்டுப் பொங்கல், ஜல்லிக்கட்டு போன்ற நிகழ்வுகள் நடைபெறும் போது, சில சமயங்களில் சத்தம், குழப்பம், பட்டாசு, மிருகங்களுக்கு பயம் தரும் நிகழ்வுகள் நடப்பதை நாமே பார்க்கிறோம். ஆனால் உண்மையான தமிழ் மரபு — கருணை, அன்பு, பாதுகாப்பு ஆகியவற்றின் மீது கட்டப்பட்டது.

மாட்டை அமைதியாக குளிப்படுத்துவது, மெதுவாக அலங்கரிப்பது, மோருத்தண்ணீர் கொடுப்பது, பசும்புல் பரிமாறுவது — இவை எல்லாம் மிருகம் “நான் பாதுகாப்பில் இருக்கிறேன்” என்று உணரச்செய்யும்.

“உயிருக்கு நேயம் தான் தமிழ்; அதுவே நம் மரபின் அடித்தளம்.”

நவீன வாழ்க்கை விரைவாக ஓடினாலும், இந்த நாள் ஒரு சிறிய இடைவெளியாக நின்று நம்மை நம்மிடம் திரும்பிப் பார்க்கச் செய்கிறது. காணும் பொங்கலையும், மாட்டுப் பொங்கலையும் இன்றைய காலத்தில் meaningful-ஆக கொண்டாடுவது மிகவும் எளிது.

• சகோதர–சகோதரி பாசத்தை புதுப்பிக்கவும்
  ஒரு கால், ஒரு மெசேஜ் கூட அந்த உறவை உயிர்ப்பிக்கும்.
• மிருகங்களுக்கு உண்மையான அன்பு காட்டுங்கள்
  அலங்காரம் மட்டும் அல்ல — அவர்களின் ஆரோக்கியத்திற்கும் கவனம் செலுத்துங்கள்.
• குடும்பத்தோடு நேரம் செலவிடுங்கள்
  குழந்தைகளுக்கு மரபின் உண்மையான அர்த்தத்தை சொல்லிக் கொடுங்கள்.
• சுற்றுச்சூழலுக்கு நல்ல வழிகளால் கொண்டாடுங்கள்
  அதிக சத்தம், பட்டாசு, பிளாஸ்டிக் அலங்காரம் தவிர்க்கவும்.
• நன்றியுணர்வை மனதில் வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள்
  “எனக்கு என்ன இருக்கிறது?” என்பதற்கு பதில் “எனக்கு என்ன அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது?” என்று சிந்தியுங்கள்.

இவ்வாறு கொண்டாடப்படும் காணும் & மாட்டுப் பொங்கல் பாரம்பரியம் மட்டும் அல்ல — நம் உள்ளத்தை மாற்றும் ஒரு அனுபவம்.

காணும் பொங்கல் நம்மை மனித உறவுகளின் ஆழத்தை நினைவூட்டுகிறது. மாட்டுப் பொங்கல் நம்மை மிருகங்களின் உழைப்பை மதிக்கச் செய்கிறது. இந்த இரு நாள்களும் சேர்ந்து தமிழனின் மனத்தை கருணை, நன்றியுணர்வு, பாசம், ஒற்றுமை ஆகியவற்றால் நிரப்புகின்றன.

“உறவுகளை மதித்து வாழ்வோம். மிருகங்களை அன்போடு காப்போம். இயற்கையை மரியாதை செய்வோம். நன்றியுணர்வில் வளர்ந்த வாழ்க்கை — எந்தப் பொங்கலிலும் பொங்கும்.” 🌾🐄🌸

இதுவே காணும் & மாட்டுப் பொங்கலின் உண்மையான அழகு.