போகி பண்டிகை – பழையதை விடைபெற்று, புதியதை வரவேற்கும் தமிழர்களின் மனப்பான்மையை வடிவமைத்த ஆன்மீக நாளின் ஆழமான பயணம்

“போகி” என்ற வார்த்தையே மனிதனின் உள்ளத்தை அசைக்கும் அழகை தன்னுள் கொண்டது. “போகுதல்” என்ற வேர்சொல்லிலிருந்து வந்தது என்பதற்குப் புறம்பாக, இது ஒரு தத்துவம்; ஒரு கவிதை; ஒரு வாழ்க்கை உண்மை. காலத்தின் சரிவுகளில் தேங்கி கிடக்கும் வருத்தங்களையும், மனக்கசப்புகளையும், நம் தோள்களில் சுமந்து கொண்டிருக்கும் தேவையற்ற சுமைகளையும் வெளியில் எறிந்து, உள்ளம் ஒரு மழை பெய்த பின் மண்வாசனைப் போல தெளிவாக மாறும் நாளாகவே இந்தப் பண்டிகை வடிவெடுத்துள்ளது.

மனித வாழ்வில் தேங்கி விழும் நினைவுகள், பொருட்கள், விஷயங்கள் எல்லாம் ஒரே மாதிரி அல்ல. சில பொருட்கள் உடைந்து கிடக்கும்; சில நினைவுகள் உடைக்க முடியாமல் உள்ளத்தில் கிடக்கும். உடைந்த பொருட்களை எறிவது எளிது; ஆனால் உடைந்த நினைவுகளை மனத்தில் இருந்து எறிவது — அதுவே போகியின் உண்மையான அர்த்தம். இந்த நாளில் ஒவ்வொருவரும் தாமே அவர்களுக்கு எடுத்துக்கொள்ளும் சிறிய உறுதி: “பழையதை விடுவித்தால் தான் புதிது பிறக்கும்”.

காலம் முடிந்தது என்பதே போகி அல்ல — மனம் முடிவெடுக்கும் நாளே போகி. ஒரு ஆண்டின் புத்தகம் மூடப்படுகிறது; அடுத்த ஆண்டு பக்கத்தைத் திறக்க ஒரே உணர்வு போதும் — புதியதாக வாழ ஆரம்பிக்க விரும்பும் நினைப்பு.

போகி பண்டிகையின் வரலாறு Sangam literature-ல் கூட அழகாக இரைஞ்சி நிற்கிறது. 'திருக்குறள்', 'புறநானூறு', 'அகநானூறு' போன்ற நூல்களிலும், ஆண்டின் மாற்றங்கள், அறுவடை பருவம், குளிர் காலத்தின் முடிவு, இயற்கை நிலை மாறுதல் போன்றவற்றின் விளக்கத்தில் இந்த போகி நாளின் சாரம் தொலைதூரமாக ஒலிக்கிறது. தமிழனின் வாழ்க்கை விவசாயத்தையும், பருவநிலையையும் மையமாக வைத்து கட்டமைக்கப்பட்டதால், இந்த நாளின் ஆதாரம் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னே செல்லும்.

பழங்காலத்தில் மழைக் காலம் முடிந்து, நிலம் ஈரத்துடன் இருப்பதைக் கண்டு விவசாயி மனதில் நம்பிக்கை பெருகும். "புதிய விளையும், புதிய வானமும், புதிய புகழும்" என்று year-end gratitude கொண்டாடும் தொடக்கம் இந்நாளில் தோன்றியிருக்கலாம் என ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். குறிப்பாக தென் இந்திய மாநிலங்களில் இந்த நாள் “காலப்புதுமை நாள்” என்று அழைக்கப்பட்டது என்பதும் குறிப்பில் வருகிறது.

தமிழ் நாடு மட்டுமல்ல — கேரளத்தின் பழைய கிராமங்களில் "போகி விழா" என்ற பெயரில் சிறிய தீக்குளங்கள் ஏற்படுத்தப்பட்டதாகச் சான்றுகள் கூறுகின்றன. இலங்கையில் தமிழர்கள் “போகித் தினம்” என்று அழைத்து இன்று வரை பாரம்பரியமாகக் கொண்டாடுகின்றனர். அனைத்து இடங்களிலும் ஒரே உணர்வு மட்டுமே நிலைத்திருக்கிறது: “வருடம் மாற்றினால் மட்டும் வாழ்க்கை மாறாது; மனம் மாறினால் தான் வாழ்க்கை மாறும்.”

மனிதன் எப்போதும் இரண்டு உலகங்களில் வாழ்கிறான் — வெளியில் காணும் உலகமும், உள்ளத்தில் உணரும் உலகமும். வெளியில் இருக்கும் குழப்பம் சில நேரம் தாங்கலாம்; ஆனால் உள்ளத்தில் இருக்கும் குழப்பம் நீண்ட காலம் தாங்க முடியாது. அதைக் களைந்து எறிதற்கு ஒரு நாளே வேண்டுமே? அதற்கான பதிலே போகி. இந்த நாளில் தீக்குளம் ஏற்றுவது symbolic custom மட்டுமல்ல — மனத்தில் நெருப்பு ஏற்றி இருளை அகற்றும் உவமை.

தத்துவ ரீதியாக பார்த்தால், இந்த நாள் “emotional cleansing” என்ற modern psychology concept-ஐ தமிழன் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பின்பற்றியதாக கூறலாம். வாழ்வின் ஒவ்வொரு சின்ன மனக்கசப்பு, அசைவில்லாத கனவு, முடியாத முயற்சி — இவை அனைத்தையும் மனதில் இருந்து எடுத்து "இவை எனக்கு இனி தேவையில்லை" என்று சொல்வதே இந்த நாளின் தனித்துவம்.

“மனம் சுத்தமானால் உலகமே புதியதாகத் தோன்றும்; மனம் சுத்தமில்லையெனில் புதுவருடம் கூட பழைய நாளாகவே தொடரும்.”

போகி நம்மை ஒரு ஆண்டு முடிந்தது எனச் சொல்லவில்லை; நம் மனமே முடிவு எடுக்க வேண்டும் எனச் சொல்லுகிறது.முடிவு எடுப்பதே புத்துணர்ச்சி; புத்துணர்ச்சியே புத்தாண்டு.

போகி விடியற்காலையில் வீடுகளின் முன் மாடிகளில் தூசி, காகிதம், பழைய செய்தித்தாள்கள், உடைந்த பொருட்கள், ஆண்டுகளாகப் பயன்படுத்தப்படாத மூங்கில்சட்டை, பழைய ஆடைகள் போன்றவை ஒரு மூலையில் குவிந்து கிடக்கும். இந்த நாளில் குடும்பம் முழுவதும் ஒன்று கூடி — “இது நமக்கு இனி தேவையில்லை” என்ற ஒரு வரியில் பல வருட பழைய பொருட்கள் தங்கள் வாழ்நாள் சுழற்சியை நிறைவு செய்கின்றன.

இந்த செயலின் பின்னால் மனித மனதின் ஆழ்ந்த உண்மை ஒன்று உள்ளது. “அழுகிய பொருட்கள் வீட்டை சுமையாக உணர்த்தும்; அழுகிய நினைவுகள் வாழ்க்கையை சுமையாக உணர்த்தும்.” இதைத் தமிழன் தன்னிச்சையாக புரிந்து கொண்டு, வருடத்தில் ஒரு நாளாவது எல்லாவற்றையும் விடுத்து விடும் பாரம்பரியத்தை உருவாக்கியிருக்கிறார்.

வீடு சுத்தமாக இருந்தால் மனம் இயல்பாகவே சுத்தமடையும் என்பது ஒரு அறிவியல் உண்மை. clutter-free life என்ற சொல்லை இன்றைய உலகம் கொண்டாடும்போது, நம் பாரம்பரியம் அதை நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே பின்பற்றியது பெருமை தரும்.

போகி நாளில் வெந்நீரில் தலை முதல் குளிப்பது ஒரு வழக்கமாக இல்லாமல், ஒரு புனிதம். மழைக்காலத்தின் ஈரமும், குளிர் காலத்தின் துளிரும் முடிவடைந்து, வருடத்தின் புதிய காலம் தொடங்கும் போது உடல் புதுப்பிக்கப்படும் உணர்வு மனிதனுக்கு அவசியம். தேங்காய் எண்ணெய், நல்லெண்ணெய் தடவி குளிப்பது உடலின் இரத்த ஓட்டத்தை சீராக்கும், மனதை தளர்வடையச் செய்கிறது.

குழந்தைகளுக்கு புதிய உடை — அது ஒரு simple gesture மட்டும் அல்ல; அவர்களின் மனதில் “இன்று ஒரு புது நாள்” என்ற உணர்வை உருவாக்கும் அற்புதமான உளவியல் கல்வி. பெண்கள் மஞ்சள், குங்குமம் வைத்து ஒருவருக்கொருவர் வாழ்த்துவது “நாம் ஒன்றாக இருக்கிறோம்” என்று சொல்லும் மௌன மொழி.

கதவுகளைத் திறந்தவுடன் வீசும் குளிர்ந்த காற்று, குளித்த உடலில் உதிக்கும் புதுச்சுவாசம், வீட்டின் ஒவ்வொரு மூலையிலும் படரும் சுத்தமான மணம் — இவை அனைத்தும் சேர்ந்து போகியின் காலைநேரத்தை ஒரு பிரார்த்தனை போல ஆக்குகின்றன.

போகி காலையில் வீடுதோறும் கசகசக்கும் வென் பொங்கலின் வாசனை மனதை hold பண்ணும். இது ஒரு உணவு மட்டுமல்ல; ஒரு நினைவு, ஒரு அனுபவம், ஒரு வீட்டின் தனிச்சுவை. சாம்பார் மணமும், அவாரை கூட்டு சுவையும், அப்பளம் சுட்ட குருமையும் — இவை அனைத்தும் போகி நாளின் உணர்வை உயிர்ப்பிக்கின்றன. சில இடங்களில் பெண்கள் முதல் நாளே சக்கரை பொங்கல் செய்வது “இனிய ஆண்டு வரட்டும்” என்ற நம்பிக்கையின் அடையாளம்.

உணவு என்பது வயிற்றை நிரப்புவதற்கல்ல; மனதை இணைப்பதற்கான வழி. குடும்பம் ஒன்று கூடி உணவு உண்ணும் அந்த ஒரு மணி நேரம் itself is the soul of Bhogi. பண்டிகை என்பது dish-கள் changing-ஆக வரும் menu அல்ல — உணர்வுகள் ஒன்றாக கலக்கும் மேசை.

பழங்காலத்தில் மக்கள் வெறும் உலர் மரக்கட்டைகள், வைக்கோல், உதிர்ந்த இலைகளைச் சேர்த்து தீ ஏற்றுவார்கள். அது இயற்கைக்கு கேடு விளைவிக்காதது. ஆனால் இன்று சிலர் டயர், பிளாஸ்டிக், ரப்பர் பொருட்களை எரிப்பதால் காற்று மாசு அதிகரித்து வருகிறது. இது நம் ஆரோக்கியத்துக்கும், புவிக்கும் பெரும் ஆபத்து.

போகியின் பெயரில் “எரிப்பு” என்று தவறாகப் புரிந்து கொள்ளாமல், அதை “மனதை எரிப்பு செய்யும் பழக்கம்” என்று பார்ப்பதே சரி. நம் மரபு நமக்கு கற்றுக் கொடுத்தது — இயற்கை மீது அன்பு, மரியாதை, பாதுகாப்பு. இன்று நாம் செய்ய வேண்டியது, தீக்குளம் எரிப்பதை குறைத்து, மரநட்டு விழா, பூச்செடி நட்டு விழா, குடும்ப தோட்டம் தொடங்குதல் போன்ற சுற்றுச்சூழல் நட்பான மாற்று மரபுகளை உருவாக்குவது தான்.

போகிக்கு முன்தைய நாள் முதல் வீட்டில் ஒரு special kind of warmth இருக்கும். எல்லோரும் தங்களுக்குரிய பொறுப்புகளை எடுத்துக் கொள்வார்கள். அப்பா பழைய பொருட்களைத் தள்ளுவார்; அம்மா சுத்தம் செய்வார்; குழந்தைகள் அவர்களுடைய புத்தகங்கள், விளையாட்டு பொருட்களை ஒழுங்குபடுத்துவார்கள். இந்த simple family teamwork நாளை meaningful ஆக்குவது அற்புதம்.

வருடம் முழுவதும் busy-ஆக ஓடிய குடும்ப உறுப்பினர்கள் இந்த ஒரே நாளில் ஒன்றாக அமர்ந்து பேசுவதும், புரிந்து கொள்வதும், சின்ன misunderstandings-ஐ clear செய்வதும் — இவை எந்த modern therapyக்கும் சமம். “நம்முடையவர்கள் நம்முடன் இருக்கிறார்கள்” என்ற உணர்வு, ஆண்டு முழுவதும் carry ஆகும் inner strength.

நவீன வாழ்க்கை எவ்வளவு வேகமாக மாறினாலும், இந்த நாளின் உணர்வை meaningful-ஆக வாழ்வது மிக எளிது. போகி என்பது past-ஐ leave பண்ணும் நாள். அது ஒன்றே வாழ்க்கையை light-ஆக மாற்றும்.

• பயன்பாடில்லாத பொருட்களின் பட்டியல் எழுதுங்கள்— வீட்டை ஒழுங்குபடுத்தும் போது மனமும் சிறிய படியாக சுத்தமடைகிறது.
• நல்ல நிலையில் உள்ளவற்றைத் தானம் செய்யுங்கள்— ஒருவரின் வாழ்க்கையில் நீங்கள் “புதிய ஆரம்பம்” ஆகலாம்.
• ஒரு தீய பழக்கத்திலிருந்து விடுபடுங்கள்— போகி நாளின் strongest ritual இதுதான்.
• நன்றியுணர்வு நேரம்— குடும்பம் சேர்ந்து “இவ்வருடத்தில் நடந்த நல்ல விஷயங்கள்” பற்றி பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள்.

இன்றைய உலகில் போகி என்பது celebration அல்ல —inner transformation. ஒரு நாள். ஒரு தீர்மானம். ஒரு மன மாற்றம் — வாழ்வை மாற்றும்.

போகி பண்டிகை என்பது தமிழர்களின் உள்ளத்தை பேணி வளர்க்கும் ஒரு புனித நாள். இந்த நாள் நமக்குக் கூறுவது —“புதிய ஆண்டை வரவேற்க வேண்டாம்; புதிய மனதை உருவாக்குங்கள்.”

இந்த போகியில் —
பழைய வருத்தங்கள் எல்லாம் கரைந்து போகட்டும். புதிய நம்பிக்கை, புதிய கனவுகள், புதிய பாதைகள் நம் வாழ்க்கையில் உதயமாகட்டும்.

அதுவே போகி பண்டிகையின் மெய்ப்பொருள். 🌸🔥✨