ஆவணி அவிட்டம் – உள்மாறுதலுக்கும், வேத மரபிற்கும் நினைவூட்டும் புனித நாள் 🔱✨

ஆவணி அவிட்டம் (அல்லது உபாகர்மா) ஆண்டுதோறும் வரும் ஒரு “ஆன்மிக மறுதொடக்கம்” என பலர் கருதும் நாள். குறிப்பாக யஜ்ஞோபவீதம் (பூணூல்) தரிக்கும் குடும்பங்களில் இந்த நாள் சிறப்பு மரபுடன் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது.

“வருடத்திற்கு ஒருமுறை மனமும் ஒழுக்கமும் சீராகட்டும்” என்ற நோக்கில் இந்த நாளை நினைப்பார்கள். வேலைச்சுமை, அவசரம், சோர்வு ஆகியவற்றின் நடுவில் சில நல்ல பழக்கங்கள் மெல்லத் தளர வாய்ப்பு உண்டு. அவற்றை மீண்டும் உறுதியாகப் பிடித்துக்கொள்ள நினைவூட்டும் நாளாகவும் இது அமைகிறது.

“உப” என்பது அருகே, நெருக்கம். “கர்மா” என்பது செயல், கடமை. அதாவது வேதப் பயிற்சியும் ஆன்மிக ஒழுக்கமும் மீண்டும் தொடங்கும் நாள் என்ற கருத்தே இதன் மையம்.

இதை வெறும் சடங்காக மட்டும் பார்க்காமல், “என் வாழ்க்கை ஒழுங்கில் எங்கு தளர்வு ஏற்பட்டது?” என்று சிந்தித்து திருத்தம் செய்யும் நாளாக எடுத்துக் கொண்டால், அது மேலும் அர்த்தமுள்ளதாகும்.

பொதுவாக ஸ்ராவண மாத பௌர்ணமி நாளில் (தமிழ் கணக்கில் பெரும்பாலும் ஆடி இறுதி அல்லது ஆவணி தொடக்கம் பகுதியில்) அவிட்டம் நட்சத்திரம் சேர்ந்த நாள் ஆவணி அவிட்டமாகக் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது.

வேதப் பிரிவுகளுக்கு (ருக், யஜுர், சாம) தேதியில் சிறு மாறுபாடு இருக்கலாம். இருப்பினும் வருடத்திற்கு ஒருமுறை பூணூல் மாற்றமும், சாந்தி ஜபமும், தர்ப்பணமும் நடைபெறும் நாள் என்பதே பொதுவான அடையாளமாகும்.

இந்த நாளின் முக்கிய அம்சம் யஜ்ஞோபவீத தாரணம். வெளியில் அது புனித நூலாகத் தோன்றினாலும், உள்ளார்ந்த பொருள் இதுதான்: நான் என்னை நானே கட்டுப்படுத்திக் கொள்ள முயல்கிறேன்; என் கடமையை நினைவில் வைத்துக்கொள்கிறேன்.

• என் பழைய அலட்சியங்களை குறைக்க முயல்கிறேன்
• ஒழுக்கம், பொறுப்பு, சுயக்கட்டுப்பாட்டை காக்க முயல்கிறேன்
• நல்லதை நினைத்து, நல்லதைச் செய்ய முயல்கிறேன்
• கோபம், பொறாமை, வீண் பேச்சு போன்றவற்றை குறைக்க முயல்கிறேன்

தர்ப்பணம் என்பது நீரை மந்திரத்துடன் அர்ப்பணித்து ரிஷிகள் மற்றும் முன்னோர்களுக்கு நன்றி செலுத்தும் மரபு. இது “சடங்கு” என்ற எல்லைக்குள் மட்டும் சுருங்காமல், நான் இங்கே இருப்பதற்கு காரணமான பல தலைமுறைகளுக்கு நன்றி என்ற பண்பை உயிர்ப்பிக்கும்.

நன்றியுணர்வு வளரும்போது பணிவு, பொறுமை, கருணை போன்ற குணங்கள் மெதுவாக வேரூன்றும். அதனால் தர்ப்பணம் ஒரு உள்ளார்ந்த பயிற்சியாகவும் அமைகிறது.

சில இடங்களில் ஆவணி அவிட்டத்திற்குப் பிறகு காயத்ரி ஜபம் சிறப்பாகக் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. இதன் நோக்கம் மனத்தை ஒருமைப்படுத்துவது, கவனத்திறனை வளர்ப்பது, தளர்ந்த எண்ணங்களைச் சீராக்குவது.

ஜபம் என்பது எண்ணிக்கையை மட்டும் குறிக்கவில்லை; அது ஒரு பயிற்சி. அந்த பயிற்சி தொடர்ந்தால் மனம் மெதுவாக அமைதியடையும். மனம் அமைந்தால் வார்த்தை அமைந்திடும்; வார்த்தை அமைந்தால் உறவுகள் சீராகும்.

இந்த நாள் இல்லத்தில் ஒழுங்கும் மரியாதையும் நிறைந்த சூழலை உருவாக்கும். தயாரிப்புகள், வழிபாடு, தீபம், உணவு, உறவினர் சந்திப்பு—இவை அனைத்தும் சேர்ந்தால் இயல்பாகவே ஒரு அமைதி ஏற்படும். குழந்தைகளுக்கு இதுவே ஒரு முக்கியப் பாடம்: “கடமை, மரபு, ஒழுக்கம்—இவை இல்லத்தின் அடித்தளம்.”

குடும்பம் என்பது தினசரி வேலைச்சுமை மட்டும் அல்ல. ஆண்டில் சில நாட்களில் அனைவரும் ஒன்றாக அமர்ந்து பேசிக் கொண்டு, மரபையும் மதிப்பையும் நினைவில் வைத்துக் கொள்வதும் குடும்பப் பிணைப்பை மேலும் வலுப்படுத்தும்.

குழந்தைகளுக்கு பெரிய விளக்கங்கள் தேவையில்லை. அவர்கள் புரியும் வகையில், கதையெனச் சொல்லும் எளிய நடை பயனளிக்கும்.

குழந்தைகள் அதிகம் கேட்பது “ஏன்?” என்பதே. அதற்கு, “நல்ல பழக்கம் இருந்தால் வாழ்க்கை நன்றாக அமையும்” என்று சொல்லி, ஒரு சிறு உதாரணம் வழங்கலாம். உதாரணமாக, தினமும் நேரத்திற்கு எழுந்தால் பள்ளியில் கவனம் மேம்படும் என்று கூறலாம்.

அனைவராலும் அனைத்துக் கட்டுப்பாடுகளுடன் கடைப்பிடிக்க முடியாமல் இருக்கலாம். ஆனால் இந்த நாளின் செய்தி அனைவருக்கும் பொருந்தும்: வருடத்திற்கு ஒருமுறை உள்மாற்றம் செய்யும் நாள்.

வேலை, பொறுப்பு, அவசரம்—இவையுடன் மனம் குழம்பும். அந்த குழப்பத்தைச் சீராக்க “நான் எதைச் சரி செய்ய வேண்டும்?” என்று நம்மை நாமே கேட்கும் நாளாக இதை மாற்றிக் கொள்ளலாம்.

ஆவணி அவிட்டம்—வெளியில் பூணூல் மாறும் நாள்; உள்ளே மனநிலை, பழக்கம், நோக்கம் மாறும் நாள். இந்த மரபை கடைப்பிடிப்பவராக இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும், இந்த நாளை உங்களுக்கான ஒரு “மறுதொடக்கம்” ஆக பயன்படுத்தலாம்.

ஒரே நாளில் வாழ்க்கை முழுவதும் மாறாது. ஆனால் ஒரே நாளில் எடுத்த ஒரு நல்ல முடிவு, மெதுவாக பழக்கமாக மாறும். பழக்கம் மாறினால் வாழ்க்கையும் மாறும்.

ஒழுங்கு பெருகட்டும். மனம் தெளிவாகட்டும். நல்ல பழக்கம் தொடரட்டும். 🔱